Thursday, March 7, 2013

ลา

ลา

วันวัน ไววิ่งวุ่น 
ครุ่นคิดคุ้น คนเคยเคียง

เรียงราย ไร้รูปเรียง 
เพียงพบผ่าน พลั้นพรากพา

เมียงมอง แม้นมัวเมา 
ลอบโลมเล้า ลั่นลีลา

ยื้อยุทธ ยากเยียวยา 
จากจรจิต เจ็บจับใจ

ลัก

๏ รสแรกรักรุ่มร้อน หลอกแลก ลืมลง 
ขยี้ยับขยับแยก หยอกเย้า 
ล้ำตลิ่งติ่งแตก ลวงต่อ ล่อหลอก 
สรุปสุดท้ายหนอ ปล่อยเคว้งดายเดียว ๚ะ๛ 

ฝากถึงน้องดาว ‪#‎hormone‬ HormonesTheSeries

Wednesday, March 7, 2012

จัด

จัด

สถาปนิก จัดหินเหล็ก เป็นสิ่งสร้าง
จิตรกร จัดเส้นร่าง ลงสีสัน

คีตกร จัดทำนอง เพลงประพันธ์
ส่วนตัวฉัน จัดอะไร ไม่รู้ซิ

Sunday, February 14, 2010

วาเลนไทน์ เร้นรัก

วาเลนไทน์+ตรุษจีน กับสัจธรรมบนเตียง

ตรุษจีนปีนี้ 2553 ตรงกับวันแห่งความรัก 14 กุมภา เป็นปรกติที่มีเสียงประทับดังจากหอพักของฉันที่ ซึ่งเต็มไปด้วยพี่น้องชาวจีนร่วมกันเฉลิมฉลองเทศกาลแห่งความสุข ฉันนอนอยู่ในห้องพักชั้น2คน เดียวโดยไม่ค่อยสนิทนัก จนเมื่อเวลา7โมงกว่าๆฉันได้ยินเสียงผู้คนคุยกันด้านล่างข้างๆระเบียงโดย ในใจคิดว่า"ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ" ฉันคงไม่สามารถหลับตาลงได้หากไม่รู้ว่าสิ่งใดเกิดขึ้น แต่ใน ขณะเดียวกันก็กลัวในสิ่งที่จะเห็น ฉันเลือกที่จะออกไปนอกระเบียง มองไปทางซ้ายซึ่งเป็นที่จอดรถ มอเตอร์ไซต์ พบคนมุงดูกลุ่มหนึ่ง มองตรงลงไป พบตำรวจในเครื่องแบบพร้อมกล้องถ่ายรูป และ เส้นพลาสติกสีเหลืองสลับดำ บ่งบอกว่าห้ามรบกวนขณะเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน ฉันหลบสายตาสักครู่ พยายามทำใจกับสิ่งที่จะได้เห็นในเวลาอันสั้น หลังจากทำใจได้ฉันรวบรวมความกล้าชะโงกหน้าแล้ว มองไปข้างล่างทางขวามือเพียงชั่วเสี้ยววินาที พบขามนุษย์ไม่ทราบเพศ ฉันหลบสายตาอีกสักพักใหญ่ พร้อมกับความสงสัยว่า เขาเป็นใคร หญิงหรือชาย ชนชาติไหน ทันใดฉันจึงรวบรวมความกล้าอีกครั้ง ชะโงกหน้ามากขึ้นไปอีก จนพบใบหน้าพร้อมเลือด เพียงชั่วเสี้ยววินาที ฉันชักหน้ากลับ ปิดประตู ระเบียง แล้วนอนต่อ ด้วยความที่ยังง่วงอยู่มากจึงสามารถหลับได้จนเมื่อเวลาเกือบๆเที่ยง (ยังหลับได้ อีกนะ) -------------------------------------------------------

คืนวันถัดไป ฉันนอนไม่หลับเพราะยังคงสะเทือนใจกับภาพที่เห็นติดตา แต่อย่างไรก็ตามฉันก็ยังอยาก รู้เรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างนั้น เพื่อนของฉันชื่อโยเกิร์ทเธอหวังดีส่งลิงค์ข่าวที่เกิดขึ้นทางเอ็มเอส เอ็น ทำให้ฉันรู้ว่า ร่างนั้นเป็นเพศชาย ฆ่าตัวตายเพราความรัก พร้อมภาพข่าวน่าสยดสยองกว่าที่ฉันเห็น ด้วยสัณชาตญาณความอยากรู้อยากเห็น ฉันจึงนำชื่อร่างนั้นไปค้นหาเพิ่มเติมจนในที่สุดฉันก็พบเฟซบุ คของเจ้าของร่าง ฉันมองรูปของเขาซักชั่วพริบตาแล้วปิดโปรแกรม ฉันใจหาย ฉันกลัว กลัวแววตา อันแสนเศร้าที่ฉันเห็น(ใครใช้ให้เปิดละเธอว์ เฉือกไม่เข้าเรื่อง) ฉันเปิดโปรแกรมใหม่ค้นหาบทสวด มนต์ในยูทูป แล้วเปิดวนไปวนมาซัก5รอบ จากนั้นเปิดเพลงทำสมาธิแนวชิวเอาท์ลาวจ์น แถบ เนปาล-ทิเบต(มีสไตล์นะ) ฉันครุ่นคิด คิดขอบใจร่างนั้นที่ทำให้ฉันหันมามองเห็นคุณค่าของชีวิต ฉันแผ่เมตตาให้เขาและสรรพสัตว์ทุกสิ่ง ฉันเรียนรู้ที่จะรักษาชีวิต และใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์ก่อน จากโลกนี้ไป ฉันได้เห็นความตาย ความรัก และการเริ่มต้นใหม่ในวันๆเดียวกัน วันขึ้นปีใหม่ที่เปี่ยม ด้วยความรักและความเจ็บปวด หากพระเยซูไม่ตายบนกางแขนอย่างเจ็บปวดก็คงไม่เกิดพระผู้ไถ่ใน ศาสนาคริสต์ หากเจ้าชายสิทธัตถะไม่หนีออกนอกวังแล้วไปเจอคนใกล้ตายก็คงไม่ตรัสรู้ถึงวัฎสงสาร หากร่างของเขาไม่หล่นลงมาใกล้ระเบียงห้องฉัน ฉันคงไม่เห็นคุณค่าของชีวิต ฉันขอบคุณเขาที่ทำให้ ฉันเห็นสัจธรรมของชีวิตบนเตียงโดยไม่เจ็บปวด หรือแสวงหาที่ไหน และฉันอโหสิกรรมให้เขาที่ทำ ให้ฉันนอนไม่หลับ -------------------------------------------------------

วันถัดไป ฉันมีกำหนดส่งงานจึงวนเวียนไปมาระหว่างห้องพักกับร้านปริ้นใกล้ๆ พบหญิงวัยกลางคน สะพายเป้ใบเล็ก กับสัมภาระอีกมากมาย และใบหน้าอันเศร้าสร้อย ฉันคาดว่าน่าจะเป็นแม่ของเขา ฉัน ไม่รู้จักครอบครัวของเขามาก่อน แต่ฉันรู้สึกเสียใจแทนคุณแม่ของเขา ฉันขอบคุณเขาอีกครั้งที่ทำให้ ฉันรักครอบครัวของฉันมากขึ้น คนเราไม่ได้มีชีวิตเพื่อตัวเอง เรายังมีคนข้างหลังที่เป็นห่วงเราอยู่เสมอ ฉันเห็นคุณค่าของชีวิตอีกครั้ง ฉันจะใช้ชีวิตให้ดีที่สุด -------------------------------------------

Thursday, September 11, 2008

ย้อน

วันแรก ที่ทุกคนได้ก้าวเข้าสู่มหาวิทยาลัย
วันแรก ที่เริ่มรู้จักสถานที่ใหม่
วันแรก ที่รู้จัก "เพื่อน"
วันแรก ที่รู้จัก"รุ่นพี่"
วันแรก ที่พวกเรามี "รุ่น" เป็นของตัวเอง
วันแรก ที่รู้ว่า กำลังจะมี "น้อง"
วันนั้น ที่เราได้ทุ่มเท ดูแล คนที่เราเรียกว่า"น้อง"
วันนั้น ที่เราได้ "รุ่นน้อง"

อาจะเป็น แค่ วันๆหนึ่ง ที่มีคุณค่า กับคนที่ทุ่มเท
และเป็นวันที่ไร้ค่า สำหรับคนที่ไม่ให้ความสำคัญ


ประสบการณ์เหล่านี้
หาไม่ได้
ที่ซินเซียลี่
หรือบุคสโตร์
เพราะมันไม่มีขาย และ ประเมิณค่าไม่ได้

Thursday, July 17, 2008

เรื่องลึกลับในถาปัด เอแบค สุวรรณภูมิ




เรื่องลึกลับในถาปัด เอแบค สุวรรณภูมิสถานที่ลับ
1. ที่บนดาดฟ้าของตึกคณะสามารถจอดฮอลิปคอปเตอร์ได้ 2 ลำ
2. ชั้น2ของห้อง workshop เป็นห้องโล่ง ชั้น3เป็นห้องไฟฟ้า(เสียงโคตรดัง) ชั้น4เป็นห้องแอร์ เราสามารถใช้ประตูด้านข้างห้องแอร์ไปชั้น5ของตึกคณะได้
3. ห้องใต้บันได และบันไดห้อง workshop สามารถใช้เป็นฉากหนังฆาตกรรมได้
4. ตึก SM, SG, SR มีห้องใต้หลังคาด้วย(ไม่ใช่ชั้น5ที่ใช้เป็นห้องสอบ) เหมาะมากที่จะเป็นsafe house
5. ใต้หอพักมีออฟฟิตของสโมสรนักศึกษา และคลังของเก่าจำนวนมาก
7. ห้องใต้บันได และบันไดหอประชุมJohn Paul สามารถใช้เป็นฉากหนังฆาตกรรมได้เช่นกัน
8. หลังโบสถ์นักบุญหลุยส์มีบ่อรับศีลล้างบาป (Baptisma) จะมีคลื่นเสียงความถี่สูงดังอยู่ตลอด(ไม่รู้เสียงอะไร) ติดกับสวนป่า และบ่อปลาของชาวบ้าน วังเวง และศักสิทธ์ได้อีก (เป็นเอกลักษณ์ของGothic แต่โบสถ์นี้ไม่ใช่Gothicแท้ๆนะ)
9. ชั้น3ของ Cafeteria เป็นโรงหนัง
10. สวนป่ารอบมหาลัยมีประตูทางเข้าทางเดียว สามารถขังคนให้อยู่ในนั้นได้
11. มีห้อง AR 0001 ใช้เป็นห้องเก็บของด้วย

เส้นทางลับ1.เราสามารถใช้ประตูเชื่อมห้องแอร์ข้างห้องน้ำชายของชั้น 5 เข้าไปห้อง workshopได้
2.เราสามารถลงบันไดได้ถึงที่จอดรถใต้ดิน
3.เราสามารถเดินทางไปลาดกระบังได้ภายใน 10 นาทีด้วยระยะทางเพียง 3-4 กิโลเมตรเท่านั้น โดยใช้เส้นทางลึกลับที่ตัดผ่านบ่อเลี้ยงปลาของชาวบ้าน ทั้งนี้ต้องอาศัยคนขับแท็กซี่ที่ชำนาญทางบางคันนำทางและพาไป ในเวลากลางวันเท่านั้น เพราะอาจหลงและไม่สามารถกลับมาได้อีก
4.เมื่อก่อนมีประตูข้างสะพานมาตินรังสรรค์ ซึ่งสามารถเชื่อมต่อสู่โลกภายนอกได้ ปัจจุบันปิดตายโดยปล่อยให้เถาวัณย์ขึ้นจนรก


เรื่องควรรู้

1. SM ไม่มีบันใดกลาง ควรดูแผนผังให้ดี เพราะตึกถูกตัดด้วยArchใหญ่ตรงกลาง ทำให้ต้องเดินโอ้มไกล และรอลิฟต์นานมาก และคนแน่นมาก
2. SM SG SR CL มีจำนวนลิฟต์น้อยกว่าตึกคณะเรา
3. ควรเลี่ยงการใช้ลิฟต์ของตึก CL ในช่วงเวลา 08.50 10.15 และ 11.45 เพราะต่อแถวนานมากๆ
4. ลิฟต์ที่ CL เร็วมาก อาจทำให้หูอื้อได้
5. กระจกสี (Stain glass) ที่ หน้าต่างกลม (Rose window) ตึก CLหายไปไหน
6. ณ ปัจจุบัน ปี 2551 โครงการก่อสร้างวิทยาเขตสุวรรณภูมิแล้วเสร็จเพียง 25 %
7. คณะกรรมการก่อสร้างได้จองภูเขาทั้งลูกที่สระบุรีเพื่อใช้เป็นแหล่งหินอ่อน
8. ที่ดินที่ใช้สร้างส่วนใหญ่ได้มาจากการบริจาค
9. (รปภ.)คนของเอแบคจะใส่สูท ผูกไท มีคำนำหน้าว่า"คุณ" จะเข้มและมีอำนาจมากกว่า รปภ.เสื้อฟ้าซึ่งมาจากบริษัทข้างนอก คุณ วสันต์ เป็นคนของเอแบคประจำตึกเรา
10. นักการชุดเหลืองเป็นของ CPS ตรงต่อเวลาและดุ(คิดถึงพี่มากนักการตึกL)
11.ที่จอดรถเป็นของ ASIA PARK แพงและเคี่ยว